Zapraszamy do zwiedzenia stałych wystaw poświęconych tradycji kulturowej mieszkańców regionu Puszczy Kozienickiej.

• "Bartnictwo i pszczelarstwo Puszczy Kozienickiej"
  
  W dawnej Rzeczypospolitej Puszcza Kozienicka była jednym z ważnych i liczących się
  ośrodków pozyskiwania surowców pszczelich, z których największe znaczenie gospodarcze miały miód i wosk. Jako formę gospodarki pszczelarskiej praktykowano tu niemal wyłącznie bartnictwo, które upadło ostatecznie w latach trzydziestych XIX w. po długim oporze miejscowych bartników wobec rządowych dekretów wymierzonych przeciwko leśnej hodowli pszczół. Z miejscowym bartnictwem związane było „prawo obelne”, czyli bartnicze- dziś jeden z najstarszych pomników prawa włościańskiego opartego na pradawnych normach zwyczajowych. Wystawa przybliża echa tych dawnych tradycji poprzez rekonstrukcje ilustracyjne pracy bartników oraz prezentowaną kolekcję dawnych uli i narzędzi pszczelarskich.

• "Modlitwa i praca w kozienickiej rzeźbie ludowej".
  
  Region kozienicki, dzięki obfitości dostarczanego przez puszczę drzewnego surowca, słynął w przeszłości ze zręcznych w swym rzemiośle cieśli, stolarzy, snycerzy. Zapewne właśnie ta biegłość w umiejętności obróbki drewna przyczyniła się do rozwoju rzeźbiarstwa ludowego. Jego przedstawiciele, na czele z najwybitniejszym spośród nich Leonem Kudłą, już w okresie międzywojennym przykuwali uwagę elit kulturalnych, zyskując status uznanych artystów. Na kanwie tych tradycji w latach siedemdziesiątych XX w. uformowała się liczna grupa rzeźbiarzy podtrzymująca ich żywotność aż do czasów obecnych. Wielu z nich na stałe wpisało się do ogólnonarodowego dorobku sztuki ludowej.



• "Powroźnictwo i tkactwo- wykorzystanie roślinnych surowców włókienniczych w tradycyjnym rzemiośle i wytwórczości domowej".
  
  Chociaż pośród starszych mieszkańców leżących w Puszczy Kozienickiej wsi niełatwo znaleźć kogoś, kto w dzieciństwie lub młodości nie znał tajników domowego tkactwa, choćby tylko bawiąc się przy maminym warsztacie, dla młodszych pokoleń jest to zajęcie praktycznie nieznane, szczególnie, gdy przyjdzie wniknąć głębiej w poszczególne, składające się nań etapy pracy. Powroźnictwo, poprzez fakt, że zajmowała się nim raczej wąska, wyspecjalizowana grupa rzemieślników, jawi się, wraz z towarzyszącymi mu urządzeniami i narzędziami, jako coś jeszcze bardziej archaicznego i tajemniczego. Muzealna wystawa rozprasza te tajemnice, przybliżając sekrety dawnej ludzkiej pracy, które przy bliższym poznaniu stają się zrozumiałe i piękne w swej logice i prostocie.



• "A z tej mąki będzie chleb- z dziejów dawnego młynarstwa".
  
  Funkcjonujący niegdyś przy wiatraku młynek używany, nieprzerwanie od 1864 do... 2003 roku do wyrobu kaszy gryczanej, drugi, do przemiału zboża, wykonany w tajemnicy, aby ratować wieś przed głodem w czasach niemieckiej okupacji. Te i inne urządzenia z zakresu domowego młynarstwa, których technika konstrukcji pozostawała niezmienna od czasów liczonych na stulecia, a nawet tysiąclecia, prezentuje wystawa będąca źródłem wiedzy o technikach młynarskich, związanych z nimi narzędziach, a także o folklorze towarzyszącym niegdyś zawodowi młynarza. Wystawie towarzyszą zajęcia plastyczne, w których jako tworzywo używane są ziarna licznych gatunków zbóż i innych roślin jadalnych.